مددکاری اجتماعی..::..Social Work

وضعیت کودکان کار بغرنج شده است

 

یکی از اعضای هیات مدیره انجمن حمایت از حقوق کودکان نسبت به بغرنج شدن وضعیت کودکان کار در ایران هشدار داد و خواستار توجه هر چه بیشتر مسوولان ذی‌ربط در این زمینه شد. به گزارش ایلنا، علی‌اکبر اسماعیل‌پور روز گذشته در نشست خبری که به مناسبت روز جهانی کارگر ترتیب داده شده بود یادآور شد:


انجمن حمایت از حقوق کودکان به عنوان یک نهاد مدنی وظیفه دارد که مطابق با روال هر سال نگاهی به دردمند‌ترین و بد‌ترین نوع اشتغال در کشور که اشتغال کودکان است توجه کند. کودکانی که بدون بهره‌مندی از حداقل‌های حقوق انسانی، رفاهی و ایمنی در محیط‌های نامناسب به اشتغال جانفرسا مشغول بوده و هدف اصلی تبهکاران اقتصادی نیز سود اندوزی بیشتر از همین محل است. وی افزود: شاید سود حاصل از زحمت این کودکان و نوجوانان باعث شده است که تمام قوانین و لوایح موجود دردی از دردهای بیشمار این کودکان کار دوا نکند. این فعال حقوق کودکان با مقایسه به شرایط کودکان کار طی سال گذشته و امسال اظهار داشت: متاسفانه شرایط این کودکان بغرنج و شدید‌تر شده است و مسئولان باید در این زمینه فکر اساسی کنند. اسماعیل‌پور تاکید کرد: کشور ما درسال 1373 پیمان نامه جهانی حقوق کودکان را که بر ممنوعیت اشتغال کار کودکان درماده 32 تکیه دارد پذیرفته و در سال 1380 نیز مقابله نامه 182 سازمان جهانی کار را که بر ممنوعیت اشتغال کودکان و تلاش برای شناسایی و محو بد‌ترین نوع اشتغال کودکان اختصاص داشت را امضا کرده است ضمن اینکه ماده 79 قانون کارجمهوری اسلامی ایران نیز بر ممنوعیت اشتغال کودکان زیر 15‌سال دلالت دارد اما متاسفانه تمام قوانین موجود در تناقض کامل و روشن با یکی از قوانین مصوب شده در مجلس ششم شورای اسلامی است. وی در مورد این قانون افزود: طبق این قانون مصوب، بازرسی از کارگاه‌های زیر 10 نفر کارگر، ممنوع شده است در حالی که اکثر کودکان در همین کارگاه‌های مخفی و زیرزمینی کوچک مشغول به کار سخت هستند.

این عضو هیات مدیره انجمن حمایت از حقوق کودکان ادامه داد: از یک سو وزارت کار موظف است که برای حمایت از این کودکان که در کارگاه‌های مخفی و غیراستاندارد کار می‌کنند برابر با قوانین اقدام و با کارفرماهای متخلف برخورد کند.

این فعال حقوق کودکان در پاسخ به سوال ایلنا مبنی بر اینکه آیا اعداد و ارقام رشد کمی کودکان کار نسبت به سال گذشته دسترسی وجود دارد یا خیر خاطر نشان ساخت: متاسفانه آمار‌های موجود، اعداد و ارقام قابل اتکایی نیستند و تنها آمار رسمی به آمار سرشماری سال 85 اختصاص دارد که طبق آن یک میلیون و 600 تا یک میلیون و 800 هزار کودک کاردر کشور وجود دارد در حالی که به طور حتم اگر این آمار را مبنای خود قرار دهیم، به طور حتم وضعیت کار کودکان اسفناک‌تر خواهد بود. به گفته وی، شواهد نشان می‌دهد که تا به امروز متولیان اقسام آشکار اشتغال کودکان همچون شهرداری تهران، بهزیستی و... در وظایف خود در قبال این کودکان ناتوان بوده و حضور پر شور کودکان کار و خیابان در سطح خیابان‌ها نشان از آن دارد که انواع طرح‌های ساماندهی اجرا شده برای این کودکان ناقص یا نا‌کارآمد بوده‌اند. اسمائیل‌پور اضافه کرد: وضعیت نابه‌سامان صنایع، بیکاری روزافزون، وضعیت نا‌مناسب بخش کشاورزی و دامداری نشان می‌دهد که با وجود تورم و هزینه‌های سرسام‌آور زندگی، فشار مضاعفی به خانواده‌های کم درآمد و ضعیف جامعه وارد آمده و در نتیجه بار سنگین تامین بخشی از هزینه‌های بالای زندگی بر دوش کودکان کار خواهد افتاد در نتیجه روز به روز شاهد افزایش این کودکان در سطح خیابان‌های شهرهای کوچک و بزرگ خواهیم بود. به گفته وی، طی سال‌های گذشته هزینه‌های میلیاردی زیادی صرف طرح‌های ناقص مربوط به ساماندهی کودکان کار و خیابان شد که به دلیل نداشتن مطالعه و پژوهش جدی در مورد آن‌ها و نداشتن پشتوانه دقیق علمی و منطقی، تمام طرح‌ها ناقص و فاقد کارایی لازم بود و تنها به منظور پاک کردن چهره و ظاهر شهر از وجود این کودکان به اجرا درآمد. اسمائیل‌پور، عضو هیات مدیره انجمن حمایت از حقوق کودکان در ادامه با انتقاد از یکی از مصوبات شورای شهر تهران که بر این اساس تهران به دوستدار کودک نام گرفت، تصریح کرد: برای یک جامعه انسانی باید شرم‌آور و اسفناک باشد که در کلان شهری مثل تهران که داعیه دوستدار کودکی دارد، سال‌های سال است که در زیر پوست شهر پنهان و آشکارش، کودکان زیادی مورد بهره‌کشی و خشونت قرار گرفته و فریاد رسی ندارند.

وی بد‌ترین نوع اشتغال کودکان را کار زباله‌گردی دانست و ادامه داد: متاسفانه در شهر تهران کودکان زباله‌گرد همچنان در معرض بسیاری از خطرات و بیماری‌ها قرار دارند و جسم و روان آن‌ها به شدت مورد تهدید است.

Iranian Social Workers

   + ; ۸:٤٩ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳٩٢
comment نظرات ()
Get our toolbar!

.: Powered by Iranian Social Workers :.