مددکاری اجتماعی..::..Social Work

طرح جامع توانمند سازی زنان خود سرپرست و سرپرست خانوار


اگر توانمندسازی را فرآیندی بدانیم که طی آن‌ افراد،گروه‌ها و جوامع از وضعیت موجود زندگی و شرایط حاکم بر آن آگاهی پیدا می‌کنند و برای رسیدن به وضعیت‌ مطلوب،اقدام‌هایی آگاهانه و سازمان‌یافته،انجام‌ می‌دهند.از این منظر توانمندسازی سبب ایجاد قابلیت‌ در افراد و گروه‌های محروم برای مشارکت فعال و آگاهانه‌ در تأمین رفاه فردی و اجتماعی می‌شود.


اگرچه برنامه‌ توانمندسازی افراد و جوامع در قلمرو حمایت‌های‌ اجتماعی است اما باتوجه‌به اینکه هدف نهایی آن منجر به فقرزدایی می‌شود بنابراین موفقیت برنامه‌های‌ فقرزدایی نیازمند طراحی و اجرای برنامه‌های‌ توانمندسازی است.(وزارت رفاه و تأمین اجتماعی، مرداد 1384).

این برنامه‌ها،از طریق همکاری‌های بین‌بخشی و فرابخشی و مشارکت ذی نفعان و گروه‌های هدف در تمام‌ سطوح سیاستگذاری،برنامه‌ریزی،اجرا،نظارت،بهره‌ برداری گزارش‌دهی و ارزشیابی صورت می‌گیرد و طی آن‌ فرد،خانواده،اجتماع و حوزه‌های وسیع‌تر جامعه در ابعاد مختلف فردی-روان‌شناختی،اقتصادی،اجتماعی، فرهنگی و حقوقی به ظرفیت‌ها و توانمندی‌های مطلوب‌ نایل می‌شوند.

در شماره گذشته به بررسی مسایل و مشکلات پیش روی‌ زنان سرپرست خانوار پرداختیم و نوشتیم که زنان‌ سرپرست خانوار و افراد تحت تکفل آنان از زمره گروه‌های‌ جمعیتی هستند که در وضع معیشتی نامناسبی قرار گرفته‌اند و کمک‌های موردی و پراکنده سازمان‌های‌ حمایتی جوابگوی مشکلات و نیازهای آنها نیست.در همین زمینه وزارت رفاه و تأمین اجتماعی به عنوان متولی‌ رفاه اجتماعی جامعه به ویژه زنان خودسرپرست و سرپرست خانوار طرحی را با عنوان طرح جامع‌ توانمندسازی زنان خودسرپرست و سرپرست خانوار، ارایه کرده است که در ادامه می‌خوانید.

>تعاریف

زن سرپرست خانوار:به فردی اطلاق می‌شود که‌ مسؤولیت تأمین معاش مادی و معنوی خود و اعضای‌ خانواده خود را به طور دائم یا موقت عهده‌دار است.

زن خودسرپرست:به فردی اطلاق می‌شود که‌ مسؤولیت تأمین هزینه‌های زندگی و امور معنوی خود را به طور مستقل عهده‌دار است.

خانوار:خانوار از چند نفر تشکیل می‌شود که با هم در یک اقامتگاه زندگی می‌کنند،با یکدیگر هم‌خرجند و معمولا با هم غذا می‌خورند.فردی که به تنهایی زندگی‌ می‌کند نیز خانوار تلقی می‌شود.

سرپرست خانوار:یکی از اعضای خانوار است که در خانوار به این عنوان شناخته می‌شود.درصورتی‌که‌ اعضای خانوار قادر به تعیین سرپرست نباشند،فردی که‌ معاش مادی و معنوی خانوار را تأمین می‌کند،سرپرست‌ خانوار شناخته می‌شود.در خانوارهای یک‌نفره،همان‌ شخص سرپرست خانوار است.

توانمندسازی:عبارت است از ایجاد و ارتقای‌ توانایی‌ها و گسترس دایره انتخاب‌های راهبردی فردی‌ و اجتماعی زنان خودسرپرست و سرپرست خانوار و اعضای خانواده آنها و برخورداری آنان از فرصت‌های‌ اقتصادی،اجتماعی و فرهنگی برای تغییر وضعیت‌ زندگی خود و تأثیر بر محیط پیرامون در فرآیندی‌ مشارکتی

گروه هدف:گروه هدف این طرح خانوارهای زن‌ سرپرست از قبیل زنانی که به دلیل فوت،مفقود الاثر بودن،ازکارافتادگی،سربازی،اعتیاد،زندانی و تبعیدی‌ بودن و...همسر،متارکه و بلا تکلیف بودن و نیز دخترانی‌ که مسؤولیت سرپرستی خود و اعضای تحت تکفل را بر عهده دارند،شامل می‌شود(اعم از شاغل و غیرشاغل).

دست‌اندرکاران کلیدی:خانوارهای زن سرپرست، بخش حکومتی(وزارت رفاه و تأمین اجتماعی شامل‌ سازمان بهزیستی و سازمان تأمین اجتماعی،وزارت کار و امور اجتماعی،وزارت جهاد کشاورزی،وزارت تعاون، وزارت بهداشت،درمان و آموزش پزشکی،سازمان‌ مدیریت و برنامه‌ریزی،کمیته امداد امام خمینی(ره)و مرکز امور زنان و خانواده ریاست جمهوری)،سازمان‌های‌ مردم‌نهاد و بخش خصوصی.

اصول ناظر بر طرح

1-مشارکت یکی از عناصر اساسی توانمندسازی است‌ و بدون درگیری و مداخله فعال مؤثر و سازمان‌یافته گروه‌ هدف،توانمندسازی حاصل نخواهد شد.2- توانمندسازی بیشتر یک فرآیند است تا پروژه و محصول. بنابراین به توانمندسازی باید به عنوان فرآیندی مستمر و پایدار نگریست که در جریان آن گروه‌های هدف به‌ توانمندی‌ها و صلاحیت‌های لازم برای افزایش کیفیت‌ زندگی خود و محیط اطراف خود می‌رسند.3- توانمندسازی فرآیندی است حمایتی در راستای رسیدن‌

به توانمندی و خودکفایی مادی و معنوی 4-توانمندسازی نیازمند توجه هم‌ زمان به فرد،خانواده و اجتماع است.5- توانمندسازی باید در سه سطح خرد،میانی‌ و کلان و در ابعاد مختلف فردی، روان‌شناختی،اجتماعی،اقتصادی، فرهنگی و حقوقی برنامه‌ریزی و اجرا شود. تقلیل توانمندسازی به سطح خرد(فرد یا خانواده)و یک بعد خاص نتیجه‌بخش‌ نخواهد بود.ازاین‌رو توانمندسازی به‌ ویژه در سطوح میانی و کلان نیازمند دخالت مؤثر حکومت و سایر دست‌اندرکاران و ظرفیت‌سازی‌ها از طریق‌ تبدیل ظریت‌های بالقوه به بالفعل و اصلاحات ضروری(قانونی،نهادی و انسانی)است.6-فرآیند توانمندسازی با درگیری و مداخله و تسهیل‌گری ذی نفعان‌ درونی و بیرونی(خصوصی و به‌ویژه‌ سازمان‌های مردم‌نهاد)امکان‌پذیر است.

مستندات قانونی

این طرح براساس سند چشم‌انداز بیست‌ساله جمهوری اسلامی ایران و اصول 10،20،21،29 قانون اساسی به طور عام و موارد قانونی زیر به طور خاص تدوین شده است:

قانون برنامه چهارم توسعه

بند«ی»ماده 97:تهیه و تدوین طرح جامع‌ توانمندسازی زنان خودسرپرست و سرپرست خانوار با همکاری سایر سازمان‌ها و نهادهای ذی ربط و تشکل‌های غیردولت و تصویب آن در هیأت وزیران در شش‌ماهه نخست سال اول برنامه.

قانون ساختار نظام جامع رفاه و تأمین اجتماعی

1.بند«ط»ماده یک:حمایت از کودکان و زنان بی‌سرپرست.2.بند«ی»ماده یک:ایجاد بیمه‌ خاص زنان بیوه،زنان سالخورده و خودسرپرست.3.بند «ز»ماده 4:تحت پوشش قرار دادن خانواده‌های بی‌ سرپرست و زنان خودسرپرست.4.بند«هـ»ماده 9: سیاست توانمندسازی:سیاست توانمندسازی به معنای‌ کاهش روش‌های مبتنی بر تأمین مستقیم نیاز و متقابلا افزایش توانایی‌های فردی و جمعی به منظور تأمین‌ نیازها توسط خود افراد وابسته است.

نقاط قوت،نقاط ضعف،فرصت‌ها و تهدیدها
نقاط قوت

*تأکید بر ظرفیت‌سازی در قانون برنامه چهارم توسعه‌ اقتصادی،اجتماعی و فرهنگی*وجود ردیف اعتباری‌ (به تصویر صفحه مراجعه شود) برای اجرای طرح‌های توانمندسازی زنان خودسرپرست‌ و سرپرست خانوار*افزایش تمایل سازمان‌های ارایه‌ کننده خدمات اجتماعی به امر توانمندسازی نسبت به‌ گذشته*وجود تجارب موفق در زمینه توانمندسازی‌ زنان خودسرپرست وسرپرست خانوار در بخش دولتی و غیردولتی در سطح ملی و بین المللی.

نقاط ضعف

*نداشتن آمار و اطلاعات صحیح درباره‌ مخاطبان*نبود بانک اطلاعات جامع از وضعیت زنان‌ خودسرپرست و سرپرست خانوار*وجود سازمان‌های‌ حمایتی موازی برای ارایه خدمات به زنان خودسرپرست‌ و سرپرست خانوار(موازی‌کاری و دوباره‌کاری)*کمبود اعتبارات برای اجرای طرح‌های توانمندسازی*تأکید به زن سرپرست خانوار به جای تأکید بر خانوار زن سرپرست*سواد و اعتماد به‌ نفس پایین میان بخش عمده‌ای از زنان‌ سرپرست خانوار*کمبود منابع انسانی‌ حرفه‌ای به عنوان تسهیل‌گر و ظرفیت‌ساز فرآیند توانمندسازی در دستگاه‌های ارایه‌ دهنده خدمات اجتماعی*کم‌توجهی به‌ خانوار و بی‌توجهی به اجتماع در برنامه‌های‌ حمایت‌های اجتماعی و کم‌توجهی به‌ شرایط خاص محلی*داشتن برنامه‌های‌ حمایتی به جای برنامه‌های توانمندسازی.

فرصت‌ها

*برخورداری از فرهنگ غنی ایرانی، اسلامی در مورد شأن و منزلت‌ خانواده*وجود تشکل‌های غیردولتی‌ توانمندسازی زنان برای اجرای برنامه‌های‌ توانمندسازی*وجود قوانین و تعهدات‌ ملی(قانون اساسی و برنامه چهارم توسعه‌ اقتصادی،اجتماعی و فرهنگی)برای‌ حمایت از زنان خودسرپرست و سرپرست‌ خانوار*توجه جامعه جهانی به هدایت‌ برنامه‌های حمایتی به سمت توانمندسازی‌ و مشارکت زنان*برخورداری از تنوع‌ اقلیمی در کشور و امکان بهره‌مندی از آن در زمینه‌ توانمندسازی*وجود منابع اعتباری غیرمتمرکز در اجرای برنامه‌های حمایتی و توانمندسازی*وجود تعداد قابل‌توجه زنان سرپرست خانوار به منظور بهره‌مندی از توانایی‌ها و مشارکت آنان در اجرای برنامه‌ توانمندسازی*تغییر نگرش زنان خودسرپرست و سرپرست خانوار به موضوع حمایت‌های اجتماعی و تلاش آنان برای خوداتکایی،استقلال و حاکمیت بر سرنوشت خویش.

تهدیدها

*وجود بوروکراسی پیچیده در دولت*ناهماهنگی‌ بخش‌های مختلف دولت در اجرای طرح‌های مشترک‌ *وجود فرهنگ خیریه‌ای و حمایتی و اعتقاد به تأمین‌ حد اقل نیازهای مالی خانوارهای زن سرپرست به جای‌ تلاش در زمینه قادرسازی آنان*عدم وجود فرصت‌های‌ برابر اقتصادی،اجتماعی و فرهنگی برای زنان*عدم‌ ثبات و مقطعی عمل کردن در سیاست‌ها و برنامه‌ریزی‌های کشور در خصوص نحوه همکاری با تشکل‌های غیردولتی*وجود باورها و تلقی‌های اشتباه‌ سنتی در زمینه آموزش،اشتغال و توانمندسازی زنان‌ سرپرست خانوار*وجود نگاه تقلیل‌گرایانه به امرتوانمندسازی و عدم تأکید بر دسترسی و کنترل در کنار ابعاد آگاه‌سازی و اطلاع‌رسانی.

اهداف
هدف کلی

توانمندسازی اقتصادی،اجتماعی و فرهنگی‌ خانوارهای زن‌سرپرست

اهداف جزیی

*تقویت و ایجاد شرایط برای برخورداری جامعه هدف‌ طرح از آموزش‌های فنی و حرفه‌ای و کلاسیک‌ *آگاه‌سازی جامعه هدف طرح از حقوق قانونی و اجتماعی خود*دسترسی گروه هدف به منابع‌ توانمندسازی*کاهش فقر و تلاش برای تأمین نیازهای‌ اساسی در جمعیت هدف*ارتقای حس خودباوری و اعتمادبه‌نفس در جمعیت هدف*ترویج فرهنگ تعاون‌ و مشارکت در جامعه هدف طرح*ارتقای سلامت روانی‌ جامعه هدف طرح*ارایه خدمات اجتماعی،فرهنگی و حقوقی به جمعیت هدف*استقلال و خودکفایی جامعه‌ هدف*ایجاد زمینه‌های تأمین معیشت پایدار برای زنان‌ خودسرپرست و سرپرست خانوار به منظور توانمندسازی‌ اقتصادی

راهبردها
راهبرد مدیریتی

*ایجاد کمیته‌ها و کارگروه‌های بین‌بخشی برای ایجاد ساختار مدیریت سیال،انعطاف‌پذیر با رویکرد برنده‌ برنده و تدوین شرح وظایف منضبط و نظام‌مند*برنامه‌ ریزی راهبردی(حد اقل سالانه)و بازنگری برنامه کاری‌ تدوین‌شده به صورت مستقر*نیازسنجی و ظرفیت‌ سنجی گروه‌های هدف و دست‌اندرکاران کلیدی در تمام‌ سطوح اجرایی برنامه*اطلاع‌رسانی و گزارش‌دهی‌ مستمر*پرهیز از مدیریت فردمحور و تک‌بخشی و تقویت و جلب حمایت و مداخله تمام دست‌اندرکاران در سطوح مختلف*تأکید بر مدیریت نتیجه‌مدار و مشارکتی در ابعاد مختلف فرآیند توانمندسازی*تدوین‌ برنامه کاری به صورت مرحله‌ای و فازبندی‌شده‌ (آزمایشی،استانی،منطقه‌ای و کشوری)به منظور رفع‌ چالش‌ها و تقویت نقاط قوت اجرایی*استفاده از الگوهای موفق در جلب،جذب و حفظ منابع انسانی و مالی و امکانات حوزه‌های مختلف(بخش حکومتی، خصوصی و سازمان‌های مردم‌نهاد).

راهبرد ظرفیت‌سازی

*اتخاذ نگرش فراآموزشی به فرآیند ظرفیت‌سازی‌ همه دست‌اندرکاران کلیدی و استفاده از رویکردهای روز آمد ظرفیت‌سازی از قبیل پی‌گیری طرح‌های موفق، پایش و ارزیابی هدفمند مشارکتی و مستمر*هدفمند کردن فعالیت‌ها به گستره ظرفیت‌سازی فردی،سازمانی‌ و اجتماعی برای گروه‌های هدف و در بین دست‌اندرکاران‌ کلیدی در حوزه‌های مختلف(حکومتی،خصوصی و سازمان‌های مردم‌نهاد)*راهنمایی هدفمند با تأکید بر استفاده از امکانات و ظرفیت‌های تمام حوزه‌ها به‌طور عام و سازمان‌های مردم‌نهاد به‌طور خاص‌ *مستندسازی و تعیین وضعیت موجود،قبل از اجرای‌ طرح و پس از پایان هر مرحله به منظور امکان‌سنجی و ظرفیت‌سنجی.

راهبرد ترویجی

*شبکه‌سازی بین دست‌اندرکاران در سطوح‌ مختلف*استفاده از ابزار بانک اطلاعاتی به صورت نرم‌ افزاری و فناوری اطلاعات*استفاده از راهبرد گام‌به‌گام‌ و فازبندی در اجرا*جذب،جلب و حفظ حمایت مستمر سیاستگذاران کلیدی،رهبران مذهبی و افراد بانفوذ برای حمایت از برنامه‌های اجرایی طرح در تمام مراحل

راهبرد اجتماعی-فرهنگی

*بومی‌سازی فعالیت‌ها و الگوهای کار برای هریک از مناطق اجرای طرح*اعتمادسازی میان دست‌اندرکاران‌ کلیدی و کل جامعه*زمینه‌سازی فرهنگی در جامعه‌ هدف و کل جامعه.

ساختار اجرایی

کمیته راهبری ملی:متشکل از معاونان وزارتخانه‌ها و سازمان‌های ذی ربط و نمایندگان قوه قضائیه و مقننه‌ برای تصویب سیاست‌ها و قوانین مرتبط.

کارگروه کشوری:متشکل از کارشناسان وزارتخانه‌ها و سازمان‌های دولتی و غیردولتی ذی ربط برای تدوین‌ سیاست‌ها و برنامه‌های ملی و پایش و ارزشیابی آنها.

کارگروه استان:متشکل از مدیران استانی‌ دستگاه‌های ذی ربط با نمایندگان ثابت و تام الاختیار آنان برای برنامه‌ریزی استانی(مستقر در استانداری).

کارگروه شهرستان:متشکل از مدیران شهرستانی‌ دستگاه‌های ذی ربط یا نمایندگان ثابت و تام الاختیار آنان و سازمان‌های غیردولتی برای برنامه‌ریزی و اجرا(مستقر در فرمانداری).

گروه‌های تسهیل‌گر:متشکل از افراد آموزش‌دیده و مجرب دولتی و غیردولتی که برای سازماندهی،آموزش‌ و حمایت از خانوارها زن‌سرپرست فعالیت می‌کنند.

برنامه‌ها و اقدام‌های اجرایی
برنامه ظرفیت‌سازی و هماهنگی و مدیریت راهبردی:

*ایجاد بانک اطلاعاتی جامع خانوارهای زن‌ سرپرست*ارزیابی سریع اجتماعی به منظور شناخت‌ مسایل،نیازها و توانمندی‌های گروه‌های هدف‌ *پژوهش و مستندسازی تجربیات در زمینه‌ توانمندسازی*تشکیل گروه کاری/سیستم اجرایی* مطالعه میدانی و تعیین پایگاه‌ها*تجزیه‌وتحلیل‌ اطلاعات حاصل از وضعیت اقتصادی-اجتماعی- فرهنگی جامعه هدف در پایگاه‌ها*آموزش و ظرفیت‌سازی‌ نیروی انسانی در حوزه ذی نفعان*تدوین لوایح،آیین‌ نامه‌ها و دستور العمل‌های اجرایی مرتبط*ایجاد و تقویت همکاری‌های بین‌بخشی دولتی و غیردولتی*ظرفیت‌سازی سازمان‌های مردم‌نهاد در راستای دخالت موثر در فرآیند توانمندسازی*آگاه‌سازی‌ و حساس‌سازی جامعه نسبت به نیازهای گروه‌های‌ هدف*طبقه‌بندی و اولویت‌بندی نیازهای گروه‌های‌ هدف*طراحی الگوهای بومی توسط گروه کاری با گروه‌های هدف.

برنامه توسعه رفاه اجتماعی خانوارهای زن‌سرپرست: (فرصت‌ها و زیرساخت‌ها)

*ارایه حمایت‌های حقوقی و قضایی به خانوارهای زن‌ سرپرست*ایجاد و گسترش مراکز خدمات مشاوره‌ای‌ برای خانوارهای زن‌سرپرست*گسترش فضاهای‌ کارآموزی و کارآفرینی زنان سرپرست خانوار*ایجاد و تقویت بازارهای عرضه تولیدات خانوارهای زن‌ سرپرست*افزایش دسترسی خانوارهای زن‌سرپرست‌ به منابع و تسهیلات مالی به صورت فردی و گروهی*ایجاد انگیزه میان کارفرمایان برای جذب و به‌ کارگیری زنان سرپرست خانوار در فرصت‌های شغلی‌ موجود و جدید از طریق معافیت‌های مالیاتی،پرداخت‌ بخشی از حق بیمه سهم کارفرما و...*ایجاد زمینه‌های‌ تسهیل دسترسی خانوارهای زن‌سرپرست به‌ آموزش‌های رسمی پایه و عالی*برخورداری خانوارهای‌ زن سرپرست از پوشش کامل بیمه درمانی*تشکیل‌ صندوق بیمه‌های اجتماعی زنان خودسرپرست و سرپرست خانوار خوداشتغال فاقد پوشش بیمه‌ای.

برنامه مشارکت و توانمندسازی خانوارهای زن‌ سرپرست:

*تهیه برنامه آموزشی/بسته‌های آموزشی متناسب بانیازهای گروه هدف*آموزش‌های‌ تسهیل‌گری و توانمندسازی به‌ خانوارهای زن‌سرپرست*آموزش‌ مهارت‌های زندگی به خانوارهای‌ زن‌سرپرست*آموزش در زمینه‌ پروژه‌نویسی فعالیت‌های‌ اقتصادی*ایجاد صندوق‌ اعتبارات خرد برای اشتغال و پس‌انداز*اعطای تسهیلات مالی‌ برای خوداشتغالی زنان سرپرست‌ خانوار دارای مهارت*آموزش‌ مهارت‌های برنامه‌ریزی و مدیریتی‌ به زنان سرپرست خانوار* برخورداری زنان سرپرست خانوار شاغل از بیمه‌های اجتماعی* ارایه معاضدت‌های قضایی به زنان‌ سرپرست خانوار*جلب مشارکت‌ فردی و گروهی زنان سرپرست‌ خانوار در فرآیند توانمندسازی* اعطای مجوزها و پروانه‌های شغلی‌ و بهداشتی لازم به زنان سرپرست‌ خانوار خوداشتغال برای راه‌اندازی‌ کسب‌وکار کوچک و عرضه‌ محصولات در بازار.

منابع

منابعی که می‌توان از آنها در راستای توانمندسازی خانوارهای زن‌سرپرست بهره برد، عبارت‌اند از:*منابع دولتی شامل اعتبارات مصوب در بودجه‌های سالانه دستگاه‌های اجرایی ذی ربط به منظور اجرای طرح جامع توانمندسازی زنان سرپرست خانوار و خودسرپرست.*منابع غیردولتی شامل هدایا و کمک‌های‌ مردمی(اشخاص حقیقی و حقوقی)*مشارکت‌ سازمان‌های مردم‌نهاد*خودیاری و مشارکت گروه‌های‌ هدف در قالب صندوق‌های مالی خرد محلی*منابع‌ بین المللی شامل کمک‌های مالی مؤسسات و نهادهای‌ بین المللی از قبیل آژانس‌های سازمان ملل.

تحلیل خطرپذیری

*حمایت سیاسی پایین از توانمندسازی در سطوح‌ مدیریتی به لحاظ دیربازده بودن آن*سختی حرکت از سیاست‌های حمایتی به توانمندسازی و نهادینه کردن‌ رویکرد توانمندسازی*امکان وجود مقاومت در دستگاه‌ها و سازمان‌های همکار طرح در اجرای آن می‌تواند نوسانات بسیاری را ایجاد کند.*عدم تأمین به موقع‌ اعتبارات دولتی*عدم تمایل زنان سرپرست خانوار نیازمند (به تصویر صفحه مراجعه شود) به مشارکت در اجرای طرح و شناخته شدن.*مشکلات‌ هماهنگی‌های بین‌بخشی و فرابخشی در فرآیند برنامه‌ ریزی و اجرای طرح.

سازمان اجرایی

ساختار اجرایی این سند در چهار سطح سیاستگذاری، برنامه‌ریزی،اجرا و نظارت به شرح زیر است:

سیاستگذاری:

سیاستگذاری در خصوص توانمندسازی خانوارهای زن‌ سرپرست به عهده شورای عالی رفاه و تأمین اجتماعی‌ است.سیاست‌های لازم توسط وزارت‌ رفاه و تأمین اجتماعی با همکاری‌ سازمان بهزیستی و کمیته امداد امام‌ خمینی(ره)و هماهنگی سازمان‌ مدیریت و برنامه‌ریزی کشور تهیه می‌شود و به تصویب شورای عالی رفاه و تأمین‌ اجتماعی می‌رسد.

برنامه‌ریزی:

تمام امور مربوط به تدوین‌ برنامه‌های سالانه،تنظیم بودجه‌های‌ سالیانه و توزیع آن بین دستگاه‌های‌ اجرایی،تعیین سهم نهادهای‌ غیردولتی،بخش خصوصی و...به‌ عهده وزارت رفاه و تأمین اجتماعی و سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور است.

اجرا:

اجرای برنامه‌های مربوط به‌ توانمندسازی خانوارهای زن‌سرپرست‌ باتوجه‌به تقسیم کار ملی مندرج در طرح جامع توانمندسازی خود سرپرست و سرپرست خانوار،به عهده‌ تمام دستگاه‌های یادشده خواهد بود.

پایش و ارزشیابی:

وزارت رفاه و تأمین اجتماعی با همکاری سازمان مدیریت و برنامه‌ ریزی کشور مسؤولیت نظارت و ارزشیابی برنامه‌های اجرا شده در حوزه توانمندسازی خانوارهای زن‌سرپرست را بر عهده خواهند داشت.

مستندسازی و پی‌گیری:

*وزارت رفاه و تأمین اجتماعی به عنوان مسؤول برنامه، به منظور تداوم بهینه طرح‌های توانمندسازی خانوارهای‌ زن‌سرپرست،مسؤولیت مستندسازی و پی‌گیری طرح را با همکاری مستقیم سازمان‌های غیردولتی مرتبط عهده‌دار است.

لازم به توضیح است که این طرح با همکاری مراکز و دفاتر زیر تهیه شده است:دفتر برنامه‌ریزی امور حمایتی‌ و امدادی وزارت رفاه و تأمین اجتماعی،دفتر امور زنان و خانواده سازمان بهزیستی،دفتر امور رفاه اجتماعی‌ سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور،مرکز امور زنان و خانواده،کمیته امداد امام خمینی(ره)،مؤسسه‌ غیردولتی نوآوران پارس،انجمن نیکوکاری مهر و همکاری و همفکری حد اقل 03 نفر از صاحب‌نظران‌ دانشگاهی.

Iranian Social Workers

   + ; ٥:۳٠ ‎ب.ظ ; جمعه ۱۳٩۱/٩/٢٤
comment نظرات ()
Get our toolbar!

.: Powered by Iranian Social Workers :.