چارچوب تاب آوری به عنوان یک استراتژی برای مقابله با اختلالات استرس محور

کمبودهای همیشگی در خلال دهه های گذشته برای کاهش شیوع بالای اختلالات استرس محور، انگیزه ای برای راهبردهای پژوهشیِ انتخابیِ جدید شده است.

تاب آوری به پدیده حفظ سلامت روانی افراد در مقابل شرایط سخت روانی یا جسمی اشاره دارد. برای شناخت پاتوفیزیولوژی (فیزیولوژی حالات غیرطبیعی و تغییرات عملکردی که همراه با یک سندرم یا بیماری خاص رخ می دهد) اختلالات روانی، پژوهش های مربوط به تاب آوری برمکانیسم های خاصی متمرکز است و به طور خاص بر پیشگیری بیماریها تأکید دارد. برای استفاده کامل از ظرفیت های پژوهش های مربوط به تاب آوری، ارزیابی مهم وضعیت فعلی با توجه به مفاهیم اساسی و متدهای اصلی ضروری به نظرمی رسد. و بسیار مهم تر، ما پژوهش مورد نظر را بر فرایندهای پویای مرتبط با اتخاذ رویکردهایی موفقیت آمیز (سازگاری) بر اساس مطالعات طولی آینده نگر بنا گذاشتیم.

سالانه بیشتر از پانصد میلیون نفر در جهان از اختلالات روانی از قبیل اضطراب، اختلالات روانی بعد از سانحه (PTSD)، افسردگی و یا اعتیاد رنج می برند که تا اندازه ای اینها متأثر از منابع استرس بیرونی یا درونی می باشند. این چنین استرس زاهایی شامل حوادث و سوانح شدید و شرایط دشوار زندگی یا جابحایی های زندگی یا بیماریها می باشند.  روی هم رفته، اختلالات استرسی در معنای وسیع خود سالانه افراد خیلی زیادی را با ناتوانی و معلولیت زمین گیر می نمایند. در سال ۲۰۱۳ افسردگی شدید دومین عامل ناتوانی در دنیا شناخته شده است.

متن کامل این پژوهش را از اینجا دریافت نمایید.

ترجمه و گردآوری: فاطمه محمدی؛ مددکار اجتماعی
مجموعه تخصصی مددکاری اجتماعی ایرانیان

 

/ 0 نظر / 41 بازدید